zeefdruk
In opdracht gemaakt voor
Stichting Drukwerk in de Marge
oplage 680
14,85 x 21 cm
Koppermaandag 2026
Al voorafgaand aan de jaarvergadering speelde ik met het idee voor deze Koppermaandagprent. Omdat ik net begonnen was met een groot zeefdrukproject leek dit mij de uitgelezen kans om dit keer mijn hand op te steken.
Traditioneel gezien maakten de gezellen van de drukkers als proeve van vakbekwaamheid een speciale prent met een heilwens die zij op Koppermaandag aan meesterdrukkers en de eigenaar van de drukkerij overhandigden. Hoewel deze traditie zich later omvormde tot een geschenk aan relaties, wilde ik graag teruggrijpen naar de bron: laten zien wat je kan.
Deze Koppermaandagprent is een afgeleide van één van de 27 prenten in de serie La mer retient leurs ombres. Op een mooie zomerdag was ik aan het fotograferen bij een botenkerkhof, met aan de overkant van de rivier uitzicht op het dorp. Ik had deze locatie per toeval ontdekt tijdens mijn vakantie. Op het moment dat ik de foto’s nam, wist ik niets af van de geschiedenis en dacht ik dat het kerkhof bij de naastgelegen scheepswerf hoorde. Geïntrigeerd door deze bijzondere plek begon ik mijn onderzoek naar de historie ervan. Het dorpje dat je op de achtergrond ziet is Étel. Het ligt in het zuiden van Bretagne, aan de monding van de Rivière d’Étel. De haven van Étel zorgde voor de welvaart in de regio, waar alles om de tonijnvangst draaide. Maar die welvaart had ook een keerzijde. In september 1930 kwamen 207 zeelieden om tijdens de grootste storm van de eeuw: 27 boten, Dundees, waren verloren. Meer dan 500 boten raakten zwaar beschadigd. Étel werd het zwaarste getroffen met het verlies van 72 mannen en 10 schepen. Deze storm veranderde het dorp voorgoed.
Hoewel de lokale overheid dit kerkhof ziet als afval en het wil verwijderen, ziet de lokale bevolking het kerkhof als erfgoed en historisch monument. Hoewel er diverse botenkerkhoven zijn in Bretagne, heeft dit specifieke kerkhof een bijzondere oorsprong én connectie met dit dorp. De inwoners zijn gepassioneerd over hun erfgoed. Er is een Musée des Thoniers, dat de historie van de tonijnvissers en reddingswerkers toont die de haven beroemd maakten en overal in de omgeving zie je de innige band die het dorp heeft met de zee.
Hoewel de boten op dit kerkhof waarschijnlijk van later datum zijn dan de boten die verloren gingen in die bewuste storm, illustreren ze wel het belang van dit erfgoed. Het is niet alleen de laatste rustplek van de Dundees die Étel van voedsel en welvaart voorzagen, maar ook een herinnering aan alle levens die de zee heeft geëist. Net zoals wij het drukkerserfgoed beschermen, koesteren en uitdragen, willen de inwoners van Étel dat met hun maritieme erfgoed. Met deze serie laat ik graag de schoonheid zien van deze bijzondere locatie, voordat de zee haar terugneemt.
Ik wens jullie allen een bijzonder goed jaar waarin wij ons mooie vak verder mogen uitdragen.
Melanie van der Linde
Je kan dit project volgen via deze pagina en @melvdlinde.
De inkt is gesponsord door Speedball.
